Something about Part 6 Valentine day
จริงแล้วผมไม่ค่อยให้ความสำคัญ กับวันสำคัญเท่าไหร่ ผมสนใจวันเหล่านั้นด้วยเหตุผลง่ายๆเพียงข้อเดียว คือ วันนั้นเป็นวันหยุดและผมจะได้พักผ่อน ดูเหมือนเป็นคนเฉยชาเลยใช่มั้ยครับ
มาดูความหมายลึกๆกันดีกว่า เพราะว่า...สำหรับผมทุกๆวันมีความสำคัญเท่าๆกัน วันธรรมดาๆ มักจะกลายเป็นวันพิเศษได้ง่ายๆเมื่อเราทำวันทุกวันให้มีความหมาย ทุกวันจะเป็นวันที่พิเศษครับ มันอยู่เรา..ต่างหากใช่ไหมครับ ว่าเราให้ความสำคัญกับอะไร...
วาเลนไทน์ปีนี้ สำหรับผม เป็นที่น่าจดจำครับ เป็นวันที่มีความสำคัญผม เพราะเป็นวันแรกที่ผมจะได้พบกับ คุณ "คนพิเศษของผม" ผมโดดงานหนึ่งวันเพราะผมต้องทำงานให้ท่านผู้มีอุปการะคุณจนเสร็จซึ่งกว่าจะเสร็จ ก็ปาเข้าไปเกือบบ่าย 2 โมง ผมมีนัดกับคุณประมาณ 5 โมงเย็นจะไปทันหรือเปล่า
ผมเริ่มเหงื่อตก สายแน่ๆเลย(ผมคิด)
ผมต้องกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อทำให้ความน่ากลัวของผมลดลง
ผมต้องเอาเอกสารไป Xerox และเข้าเล่ม ที่สามย่าน
ผมนัดคุณไว้ 5 โมงเย็น โอยๆ ผมตายแน่ๆ
ผมกับคุณนัดกันที่สวนสาธารณะใกล้ที่ทำงานของคุณ ผมรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ตอนคุณส่งข้อความมาบอกผมว่า คุณติดประชุมถึง 6 โมงเย็น ไม่อย่างนั้น..ผมไปสายแน่นอนครับ
ตลอดทางที่ผ่านมา ผมเห็นแต่ผู้คนถือดอกไม้ ดอกไม้ดอกเดียวบ้าง เป็นช่อบ้าง ทุกคนมีรอยยิ้มทุกคนดูมีความสุขกันจริงๆ มันทำให้ผมพลอยยิ้มไปด้วย หลังจากที่ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ผมต้องแวะไปสามย่านก่อน เรื่อง Xerox งาน ผมไม่ได้ราคาตามที่คิดไว้ ผมเลยชะลอเรื่อง Xerox ไว้ก่อน และต้องแบกปึกงานไปพบคุณด้วย
ก่อนไป..ผมอดไม่ได้จริงๆครับ ถึงคุณจะบอกว่า ไม่ต้องซื้ออะไรมานะ แต่ผมก็ขอแวะไปดูดอกไม้ที่ตลาดสามย่านสักหน่อย คุณบอกผมว่า คุณชอบดอกทิวลิป ผมก็อยากจะหาดอกทิวลิปให้คุณ แต่ หมดครับ เหลือแต่กุหลาบ จริงๆผมชอบกุหลาบขาว หรือแดง(ต้องดูอีกทีว่าร้านนั้น ดอกไหนสวยกว่ากัน) แต่คุณชอบสีชมพู ผมเลยเลือกสีชมพูให้คุณครับ ดอกกุหลาบหนึ่งดอกผูกโบว์สีขาว อืม...เขินจังครับ เวลาถือดอกไม้ แต่ผมชอบซื้อดอกไม้ครับ ผมเดินถือดอกไม้จากสามย่านไปขึ้นรถไฟใต้ดินเพื่อไปตามนัด ผมรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่จะได้พบเจอกับคุณ ผมไปถึงก่อนเวลาเล็กน้อย เดินสำรวจสักพัก หลังจากโทรคุยกับคุณและบอกตำแหน่งที่ผมอยู่เรียบร้อย ผมเห็นว่าคงเป็นการไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะรอให้คุณเดินเข้ามาหา ผมจึงเดินออกไปคอยคุณบริเวณประตูทางเข้า
คุณเป็นคนที่โดดเด่นมากครับ ท่ามกลางผู้คนที่เดินไปมาจำนวนมาก ผมสามารถเห็นคุณได้จากระยะไกล อาจเป็นเพราะคุณตัวสูง ผมอมยิ้ม มองคุณอยู่สักพัก ผมเห็นคุณเดินผ่านผู้คน และตรงเข้ามา ผมยิ้มให้คุณก่อน...คุณยิ้มตอบ คุณสูงกว่าผมพอสมควร และคุณถ่ายรูปขึ้นจริงๆ รูปดูสวยกว่าตัวจริงนิดหน่อย
แต่...ผมอยากจะบอกว่า ตัวจริงดูมีเสน่ห์มากกว่าในรูปเยอะครับ ด้วยความที่คุณเป็นเจ้าบ้าน คุณจึงพาผมเดินเที่ยว บรรยากาศตอนเย็น ดีมากครับ ท้องฟ้าวันนั้นสวยมากครับ คุณพาผมเดินชมต้นไม้ครับ พาผมไปยังที่ที่คุณชอบมานั่งถ่ายรูป เรานั่งคุยกันสักพัก มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงมาขายขนมปังปลาครับ
เราคุยกับเด็กผู้หญิงคนนั้นสักพัก ดูเธอจะชอบดอกไม้ของคุณมากและอยากได้ด้วย แต่ อืม..(ไม่ให้หรอกเนอะ) ดอกนี้ต้องเก็บไว้ ใช่มั้ยครับ เรามีขนมปังปลา 2 ถุง คุณให้ขนมปังปลาโดยไม่ยอมให้เลอะมือ โดยการจับถุงแล้วเขย่าๆให้ขนมปังหล่นลงน้ำ อืม..จะทำบุญยังกลัวเลอะอีก ผมเห็นแล้วก็ขำๆ วันนั้นเราพูดกันน้อยมากและยังรู้สึกแปลกๆ คือ..อธิบายไม่ถูกครับ ผมไม่รู้ว่าคุณรู้สึกอย่างไร แต่ผมรู้สึกเขินๆแล้วก็ไม่คุ้น เพราะไม่เคยเดินกับคนที่ตัวโต กว่า และเราก็เพิ่งรู้จักกันจริงๆ
ถ้าพูดกันตรงๆ คุณไม่ใช่คนสวยที่มองแล้วถึงกับสะดุด ตอนที่เจอกันตอนแรก ผมยังแอบคิดว่าคุณหน้าตาแปลกๆ คือเหมือนจะสวย แต่ก็ไม่ใช่ งง มั้ยครับ อาจจะเป็นเพราะคุณดูโทรม หรือเป็นเพราะอะไรสักอย่าง แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่าคุณดูสดใสขึ้นมากอาจเป็นเพราะคุณยิ้มบ่อย หัวเราะบ่อยขึ้น
แต่ก็แปลกดีที่ผมไม่รู้สึกอึดอัดเวลาอยู่กับคุณ หลังจากเดินวนกันจนเกือบครบรอบ ก็ได้เวลากลับบ้านของคุณ ผมขึ้นรถไฟฟ้าไปส่งคุณที่ central ชิดลม
หลังจากที่ผมพบกับคุณในวันนั้น ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมสัญญากับตัวเองว่า ผมจะอยู่ข้างๆคุณ คอยทำให้คุณยิ้มๆ ทำให้คุณหัวเราะ และทำให้คุณมีความสุข ผมอยากให้คุณได้รู้ว่า ความรักที่สวยงามนั้นมีอยู่จริงๆ และคุณก็สามารถรับมันได้จากผม..
คุณกับผม มารู้จักกันเพราะความรัก ความรักที่ทำให้ผมเศร้าและจมอยู่ในนั้น ผมผ่านมันมาแล้วและผมไม่อยากให้มีใครต้องรู้สึกเหมือนผม กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญมากๆ เวลาที่เรา DOWN บางทีอะไรก็ฉุดไม่อยู่เหมือนกัน ผมเข้าใจ แต่ก็ไม่อยากให้ใครต้องเป็นอย่างนั้นอยู่ดีแหละครับ
คุณมีความเหงาเป็นเพื่อนสนิท ซี้กันมากๆ แทบจะไม่ยอมห่างกันเลย ความรักทำให้คุณรู้สึก บางอย่างที่ผมเข้าใจว่าคงไม่ต่างกันเท่าไหร่ เพราะใครบางคนที่ทำให้คุณรู้สึก สิ่งที่คุณเขียนส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเศร้าบ้าง เหงาบ้าง บางครั้งผมอ่านแล้วผมก็แอบลุ้นอยากให้คุณมีความสุข อยากให้เกิดปาฏิหาริย์ให้คุณกับเขากลับมารักกันจริงๆ
แล้วเขาก็กลับมาครับ ในวันนั้นก่อนที่จะผ่านพ้นวันแห่งความรัก กลับมาจากอีกฟากฟ้าพร้อมกับดอกไม้มาให้คุณวันวาเลนไทน์ เป็นเรื่องที่น่าประทับใจมากนะครับ ผมได้อ่านเรื่องราวเหล่านี้จากเอนทรีของคุณในวันรุ่งขึ้น เป็นครั้งแรกที่ผมไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกอย่างไรดี
อืม...
ผมรู้สึกเหมือนผมเป็นคนที่อยู่ตรงกลาง ใจนึงผมอยากจะหยุดคุยกับคุณ อยากให้คุณได้มีเวลาคุยกับหัวใจคัวเอง แต่ผมก็ไม่สามารถปล่อยให้คุณต้องยืนอยู่บนทางเส้นนี้คนเดียว ผมพยายามคุยกับคุณให้น้อยลง ผมอยากให้คุณมีความสุข แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี ผมไม่อยากเป็นอะไรที่ทำให้คุณต้องลังเลใจ ไม่รู้ว่าคุณจะเข้าใจมั้ย
แต่ผมก็แอบลุ้นๆนะ อยากให้เขาสมหวังและอยากให้คุณสมหวังด้วย เพราะผมคิดว่าคุณยังคงรักเขาอยู่ แม้ว่าผมอาจจะเศร้าไปบ้างที่ผมกับคุณเพิ่งจะคุยโทรศัพท์กันแค่สามวัน เพิ่งจะได้เจอกัน เพิ่งจะเริ่มต้น ผมก็ต้องทำใจเสียแล้ว
แต่คำตอบของคุณที่มี ทำให้ผมประหลาดใจ ที่คุณเลือกที่จะเป็นเพื่อนกับเขา ผมไม่รู้เหมือนกันว่าคำว่าเพื่อนของคุณกับคำว่าเพื่อนที่ผมเข้าใจมันจะเหมือนกันมั้ย จะเหมือนคำว่าเพื่อนที่คนอื่นๆเคยบอกกับผมหรือเปล่า ผมก็ไม่ทราบ
คุณและผมเข้าใจเหมือนกันว่า ความรักต้องอาศัยองค์ประกอบหลายอย่าง การเชื่อใจกันและความไว้วางใจในกันและกันก็เป็นสิ่งสำคัญ เรามักจะมองคนที่เรารักในแง่ดีๆ แต่บางทีเรื่องพวกนี้ก็เป็นเรื่องยากนะครับ จากประสบการณ์ที่ผ่านมาเจอแต่เรื่องที่แย่ๆ จนบางครั้งก็รู้สึกได้ว่า ทัศนคติที่มีกับความรักและผู้หญิงมันติดลบ ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เพื่อนผม
พอดีกว่านะครับ เครียดๆแฮะ เอาเป็นว่า คราวหน้าจะมาเล่าให้ฟังว่าทำไมกับเธอจึงสามารถทำให้ผมมองความรักในแง่ดีๆ ได้ รออ่านนะครับ
สุดท้ายนี้ คิดถึงทุกคนจริงๆ ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ
อย่าเหงา อย่าเศร้ากันมากนะครับ เป้นห่วงครับ
ใครอยากอ่านเรื่องราวความเป็นมาดูที่ Recommend ด้านซ้ายนะครับ ไปละ
