สิ่งที่เป็นองค์ประกอบสำคัญสิ่งหนึ่งของความรัก... คงจะเป็น ความไว้วางใจในกันและกัน

บางครั้งผมรู้สึกเหมือนผมไม่รู้จักความรัก ความรักที่ดีควรจะเต็มไปด้วยความเชื่อใจในคนที่เรารัก

"ไว้ใจกัน" ไม่ทราบว่า คุณจะพอเข้าใจมั้ยนะ

แต่..สำหรับผม

การเชื่อใจใครสักคนนั้นเป็นเรื่องที่ "ยาก" ประสบการณ์ที่ผ่านมา ทำให้ผม "กลัว" และ ไม่อยากที่จะจริงจังกับใคร

เพราะทุกครั้งที่เริ่มที่จะคิด เหตุการณ์ในวันเก่าๆก็เหมือนกลับมาเกิดขึ้น ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก

เคยมีหลายคนบอกผม ในตอนที่เริ่มคบกันว่า เขาเป็นคนที่มั่นคงนะ

แต่จนถึงทุกวันนี้... ผมยังไม่เคยเห็นใคร มั่นคง เท่าผมสักคน

ทุกๆคน เลือกที่จะไป..ขึ้นอยู่กับว่าจะช้า หรือเร็ว แค่นั้นเอง

รัก มันก็คือ..รัก ครับ

ถ้ารักกันก็เหมือนรู้กันอยู่ ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย รู้สึกได้ด้วยหัวใจครับ

แต่ถ้ารักคนอื่นด้วย..

เชื่อสิครับ อีกฝ่ายนึงก็รู้สึกได้เหมือนกัน

ยิ่งพยายามปิดมากเท่าไหร่ อีกฝ่ายก็ยิ่งเจ็บเท่านั้น

เป็นเรื่องที่เห็นแก่ตัวมากนะครับ

ผมไม่ทราบเหมือนกันว่า คนเรารักคนหลายๆคนพร้อมกันได้อย่างไร งง..ครับ ผมทำไม่ได้..

ไม่รู้ว่ามันเป็น โชคดี หรือ โชคร้ายแต่ที่รู้ คือ ผมรู้สึกรัก... ที่ตัวเองเป็นคนแบบนี้ แม้ว่าจะต้องเจ็บปวดทุกครั้ง

อย่างน้อยที่สุดก็ยังรู้สึกดีๆ ที่ไม่ต้องทำให้ใครรู้สึกแบบนั้น

เพราะมันคงทรมานมากกว่า ถ้าผมต้องเห็นใครสักคนเจ็บปวดเพราะผม

.....

น้ำซึมบ่อทราย

เอกสุระเชษฐ์

.

ตั้งแต่วันนั้นที่เธอและเขาเจอกัน ก็ดูใจเขา นั้นเริ่มจะซึมเข้ามา

เหมือนน้ำซึมบ่อทราย ปรากฏ ชัดเจน ขึ้นมาทุกที

.

เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เธอจะทิ้งฉันไป แต่สิ่งที่รู้ คือเธอต้องไปสักวัน

เมื่อน้ำเต็มบ่อทราย เขาจะเข้ามา เข้าแทนที่ฉันอยู่

.

เจ็บนี้ มันหลอกมันหลอนใจ

เหมือนถูกเฉือดเฉือนใจ เมื่อเขาค่อยๆซึมเข้ามา

แต่รู้ไม่อาจจะโทษใคร

เพราะเธอเจ้าของใจ ต้องให้เธอเลือกทาง

.

กับวันที่เหลือฉันเองจะขอทำดี อาจต่อชีวิตรักเราให้นานเนิ่นไป

แม้เพียงแค่อีกวัน หรืออีกสักลมหายใจก็ยังดี

.

.