ท้องฟ้า...
หลายๆคน หลงเสน่ห์ความงดงามของท้องฟ้า
ไม่ว่าจะเป็นท้องฟ้าในยามเช้า ที่ดูอบอุ่น อ่อนโยน
ท้องฟ้าในตอนกลางวัน ที่เป็นสีฟ้าสดใส
ท้องฟ้าในยามเย็น ที่ทำให้รู้สึกเหงาได้บ่อยๆ เวลาที่มอง
ท้องฟ้าเวลากลางคืน ที่ประดับไปด้วยหมู่ดาวมากมาย และดวงจันทร์
ผมเป็นอีกคนที่ชอบมองท้องฟ้า.....
ผมชอบมองสีของท้องฟ้าเวลากลางคืน
สีของท้องฟ้าเปลี่ยนทุกวันครับ
บางวัน...ท้องฟ้าเป็นสีน้ำเงินเข้มอมคราม
บางวัน...เป็นสีม่วงอมดำ
บางวัน...เป็นสีออกแดงๆ (อันนี้คงทราบว่าฝนกำลังจะตก)
ผมเฝ้ามองสีของท้องฟ้าที่เปลี่ยนแปลงทุกวัน
ก็คงเหมือนๆ กับชีวิตของคนเรา ที่ต้องเปลี่ยนแปลงทุกวัน
เป็นชีวิตที่มีรายละเอียด มีอะไรมากกว่า...
มากกว่าใครสักคนที่เดินเข้ามาแล้วจากไป
ผมยิ้ม...มีความสุขแบบเศร้าๆ
วันเหล่านั้น อยู่บนความทุกข์ทรมาน
เหนื่อยล้า...จากการทำใจยอมรับว่า ความรักที่เคยมีนั้นได้จบลงแล้ว
สิ่งที่หายไปในวันนั้น ไม่ใช่แค่ใครสักคน ไม่ใช่แค่ช่วงเวลาดีๆ
แต่สิ่งสำคัญที่หายไป คือ
ความเชื่อที่มีเกี่ยวกับความรัก
และสิ่งนั้น เป็นส่วนประกอบหลักในชีวิตผม
เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ
เป็นสิ่งหล่อเลี้ยงให้ชีวิตนั้นดำรงอยู่
เมื่อความรักนั้นจบลง ทุกอย่างก็เหมือนล่มสลาย
ผมไม่รู้ว่าจะเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงนั้นว่าอะไร
ผมรู้ว่าผมยังมีชีวิต ยังหายใจได้
แต่มันว่างเปล่า...
จากวันนั้น...ผมไม่เคยเชื่อในอะไรอีกเลย
ชีวิตไม่มีหลักยึด.. คุณพอเดาออกมั้ยว่ามันเป็นยังไง
นานเหมือนกันสำหรับชีวิตที่ผ่านไปวันๆ
ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองดีขึ้นแล้วก็กลับไปเป็นแบบเดิม
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย...
หลายคนบอกว่า เวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
อาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้ครับ
ผมไม่แน่ใจเหมือนกัน
แต่ผมก็ยังเชื่อนะ... เชื่ออยู่ลึกๆ
ว่ารักแท้มีอยู่จริง ใครคนนั้นมีอยู่จริง
หลายครั้งที่ผมมองท้องฟ้า ผมได้แต่นึกว่า
เธอคนนั้น..อยู่ที่ไหน
เราจะเคยสบตากันผ่านท้องฟ้าบ้างหรือเปล่า
ผมยังเชื่ออยู่นะ ว่าเธอคนนั้นมีอยู่จริง
เพียงแต่วันนี้... เรายังไม่ได้พบกันเท่านั้นเอง
ผมมองท้องฟ้าด้วยความรู้สึกเดียวดายมานาน จนกระทั่งได้มาพบกับคุณ ความรู้สึกเหล่านั้นหายไป...
ทุกครั้งที่ผมคิดถึงคุณ สิ่งที่มักจะทำเสมอ คือการมอง...ท้องฟ้า
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร...
แต่ทุกครั้งที่คิดถึงคุณ ผมอบอุ่นใจ...
เหมือนกับคุณตอบรับความรู้สึกนั้น แล้วส่งมันกลับมาเสมอ
เหมือนกับเวลาที่คุณคิดถึงผม แล้วความเหงาของคุณจางหายไป
โดยที่เราไม่เคยแม้แต่จะได้ยินเสียงกัน ไม่เคยได้พบกัน
แปลกครับ เป็นประสบกาณ์ที่แปลกมาก แต่คุณก็ทำให้ผมรู้สึกดีๆ
แต่สุดสัปดาห์นั้น ความรู้สึกผมแปลกไปเมื่อนึกถึงคุณ
กระวนกระวายใจ.. ซึ่งผมไม่เคยเป็น ผมแปลกใจครับ
อืม...เป็นห่วงครับ
ผมได้รับรู้...เรื่องราวที่เกิดขึ้น ในวันจันทร์ เป็นเรื่องที่น่าเศร้าครับ
เพื่อนของคุณจากไป เนื่องจากประสยอุบัติเหตุ คุณเสียใจ...
นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมกระวนกระวายใจหรือเปล่าผมไม่แน่ใจ
เราคุยกันตลอดอาทิตย์ ดูเหมือนสภาพจิตใจของคุณจะดีขึ้นมาก
ทั้งเรื่องเพื่อนของคุณ และเรื่องของเขาคนนั้น
ผมดีใจที่อย่างน้อยที่สุดคุณก็ยิ้มได้ หัวเราะได้บ้างเมื่ออยู่กับผม
พอปลายสัปดาห์ คุณเริ่มขอดูรูป งอแง...มาก
ผมจำได้ว่าคุณบอกผมว่า ถ้าอึดอัดก็ไม่เป็นไรนะคะ
แต่สักพักคุณก็งอแงอีก ผมก็ขำ ขำ
คุณเป็นคนน่ารักมากครับ และสั่นคลอนความรู้สึกผมได้ง่ายๆทีเดียว
ความรู้สึกที่มีมากมายของผมคุณคงพอจะรู้
แต่ผมอยากเป็นแค่ invisible man ของคุณเท่านั้น
เพราะมีเหตุผลบางอย่าง...
ซึ่งผมตัดสินใจบอกคุณ.. เพราะไม่อยากให้คุณคิดไปไกล
คุณคงทราบว่าผมแคร์คุณมาก และเข้าใจเหตุผมของผมดี
ผมก็เข้าใจความรู้สึกของคุณครับ เข้าใจในสิ่งที่คุณรู้สึกในขณะนั้น ผมจำได้ว่า..
คุณบอกผมว่า เราคงเป็นได้แค่เพื่อนกัน
ผมเข้าใจครับ ถามว่า...
ผมเสียใจมั้ยตอนนั้น เสียใจครับ
ผมเศร้ามาก และเหมือนทุกทีที่เป็น คือ..
น้ำตาไหลมาจากไหนไม่รู้ และดูเหมือนจะไม่ยอมหยุดง่ายๆ
ระหว่างทางที่ผมเดินไป ทุกอย่างดูเหมือนจะนิ่งและเงียบสงัดขึ้นมาอีกรอบ
มันว่างเปล่า... ผมทำใจอีกครั้ง แล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป
คงไม่ใช่ ผมคิด
ผมรู้ว่า เรื่องที่เกิดขึ้นจะทำให้คุณ กลับไปคิดถึงใครคนนั้น
ผมไม่อยากให้คุณกลับไปเศร้า หรือเหงาๆ อีก
แต่ผมไม่รู้จะทำยังไง... ผมเป็นห่วงคุณนะ
รู้สึกจะห่วงคุณมากกว่าห่วงตัวเองด้วยซ้ำ
ผมรู้ว่าผมไม่เป็นไร และ ชินกับเรื่องที่เกิดขึ้นเสียแล้ว
ถ้ามันเป็นไปในรูปแบบอื่น ผมคงจะตกใจมากกว่า...
ถึงทุกวันนี้ก็ยังคงห่วงคุณ ทุกครั้งที่คุยกับคุณ ก็รู้สึกเหมือนเห็นตัวเองเมื่อก่อน
และอยากให้คุณหายดีจริงๆ แต่ผมก็รู้ว่ามันยากแค่ไหน
และสิ่งที่ผมทำได้
ก็คงแค่..
ให้กำลังใจเพื่อให้คุณดีขึ้น
คุยกับคุณ เพื่อให้ความเหงาของคุณลดลงไปบ้าง
และอาจจะทำอะไรบางอย่างให้คุณได้ หากคุณขอให้ผมทำ
ส่วนที่เหลือ.. คุณต้องผ่านมันไปด้วยตัวเองครับ
ผมเอาใจช่วยนะ ยังไงก็จะอยู่ตรงนี้เสมอ
รักและคิดถึงเหมือนเดิมครับ
edit @ 2006/05/16 21:24:29
อ่านแล้วไม่รู้จะบรรยายยังไงดีค่ะ
