ผมจำไม่ได้แล้วว่า นานเท่าไหร่ที่ไม่ได้ online msn
ผมออนไลน์และได้คุยกับคุณฟา สักครู่ ไปทำงาน แล้ว...
ผมก็กลับมาออนไลน์อีกรอบ ผมพบว่าคุณกำลังออนไลน์
นานมาแล้วที่ผมไม่ได้เห็น สีเขียวๆขึ้นหน้าชื่อของคุณ
.... ...
เหมือนกับว่าเราอยู่ใกล้กันนิดเดียว
เพียงแค่ผมคลิกไปที่ชื่อ เราก็คงได้คุยกัน
แต่ผมก็ไม่ได้ทำ และ ได้แต่นั่งมองชื่อคุณอยู่อย่างนั้น
เพราะผมไม่แน่ใจว่า...ผมตาฝาด หรือเปล่า
เพราะพักนี้ ผมเห็นอะไรก็นึกถึงคุณไปหมด
...เห็นผู้หญิงตัวเล็ก ผมยาวๆ เดินผ่านไปในระยะไกล
ผมก็เห็นเป็นคุณ จนหลายๆครั้งผมต้องเดินตามไปดูเพื่อให้แน่ใจว่า...ผมตาฝาด
ผมเรียกอาการที่เกิดขึ้นกับผมว่า "อาการหลอน"
... ...
...เพลงนี้ตอนที่ฟังครั้งแรก ชอบเลย...
เพื่อนผมวิจารณ์ ว่า เพลงนี้เศร้า เหมือนร้องทั้งๆที่รู้ว่า ผู้หญิงคนนั้นจะไม่กลับมาแล้ว
ผมเศร้า..ตอนที่ฟังเพื่อนผมพูดมากกว่า มันสะท้อนใจครับ
...
รัก...แต่ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะสิ่งที่ต้องทำ คือ อยู่ให้ห่างที่สุด
และสิ่งเดียว ที่ทำให้คุณรู้สึกสบายใจที่สุดคือ
การที่ผมไม่มีตัวตนอยู่ในโลกของคุณ
... ... ...
ผมทำได้ก็แค่ส่งความห่วงใยและความรักของผมผ่านสายลมไป
เผื่อว่าสักวัน...
ที่คุณรู้สึกว่าคุณต้องการใครสักคน
คุณจะรู้สึกได้ถึงความรักของผม
เหมือนอย่างที่ผมเคยรู้สึกได้ถึงความรักของคุณ
ผมคิดจริงๆว่า จะมีสักวันมั้ย
ที่ฟ้าจะทำให้เส้นทางชีวิตของเรามาบรรจบกันอีกครั้ง...
ฉันขอโทษ เอก สุระเชษฐ์
มีเพียงความเดียวดาย...กับใจเรา ดวงเดิมๆ
กับฝันวันเก่าๆ... กับเหงาที่ไม่จางไป
มีเพียงดวงดารา กับจันทรา ที่ลอยไป
ที่รัก เราอยู่ห่าง อ้างว้าง เริ่มเกาะกินใจ
... ...
อยู่ไหน ไม่เห็นเธอมานานแล้ว
คิดถึงกันบ้างมั้ย อยากเห็นหน้าเธอ อีกสักครั้งนึง
หวั่นไหว ทุกครั้งที่ใจคิดถึง
มันทนไม่ค่อยไหว เมื่อมองไปเห็น หน้าเธอ อยู่บนฟ้านั่น
เมื่อไหร่หนอ ที่เธอจะกลับมา
คอยนับวันเวลา เธอจะให้อภัย
โกรธนานไปแล้ว หรือเธอจะมีรักใหม่
ดีกันอีกครั้ง ได้มั้ย
ฉันขอโทษ
... ...
โกรธนานไปแล้ว หรือเธอจะมีรักใหม่
ดีกันอีกครั้ง ได้มั้ย
ฉันขอโทษ
...
ดีกันอีกครั้ง ได้มั้ย
ฉันขอโทษ
...
edit @ 2006/05/16 21:57:09
เป็นกำลังใจ.. ขอแอดบล็อกด้วยนะคะ