สวัสดีครับ นี่คงเป็นครั้งแรกที่ผมลงมือเขียน...ถึงคุณอย่างจริงจัง

เราเห็นหน้ากันมาพักใหญ่แล้วคุณว่ามั้ย กี่เดือนแล้ว?...3 เดือนกว่าๆแล้ว ผมจะใช้คำว่ารู้จักได้ไหมนะ...ระหว่างเรา คิดดูแล้วก็น่าจะได้ คุณรู้จักชื่อผม ผมรู้จักชื่อคุณ คุณเจอผมบ่อยๆก็จริง แต่เราคุยกันแบบนับครั้งได้

คุณอาจจะไม่เคยรู้...ว่าทำไมผมถึงไม่คุยกับคุณเดินผ่านก็แค่ยิ้มทัก และเป็นปกติที่คุณมักจะยิ้มตอบเสมอ เหมือนคุณกับผมจะสื่อสารกัน โดยใช้แค่รอยยิ้ม... ผมไม่เคยละสายตาจากคุณได้สักที ผมไม่รู้ว่าคุณจะเคยรู้สึกได้บ้างหรือเปล่า บางครั้งที่คุณมองกลับมา สายตาผมที่มองคุณ กลับไม่เคยสื่ออะไรเลย มองเฉยๆ... :)

ผมไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้เลย... แบบที่รู้สึกชอบใครสักคนโดยที่คนคนนั้นไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ ไม่ได้พูดกัน ไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ ผมคิดไปได้ยังไง ผมก็ยังแปลกใจ

ผมรู้แค่ว่า สิ่งที่ผมรู้สึกกับคุณตอนนี้ เป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆ บางทีผมเคยนึกอยากจะบอกให้คุณรู้..อยากให้คุณได้รู้ว่า ผมรู้สึกดีกับคุณ อยากให้กำลังใจในสิ่งที่คุณกำลังทำ หรือสิ่งที่คุณกำลังจะทำ

แต่ก็เหมือนกับผมไม่มีโอกาสที่จะได้บอกคุณสักที

ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า... แต่ผมรู้สึกว่าคุณรู้.. หลายๆครั้งคุณพูดเหมือนคุณนั่งอยู่ในใจผมเหมือนคุณจะรู้ว่า..ตอนนั้นผมคิดอะไรอยู่ ทั้งๆที่ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย ไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ

หลายๆครั้งเหมือนคุณตอบรับคำอธิฐานของผมว่า..ช่วยอยู่ให้นานอีกหน่อยได้ไหม ผมยังไม่หายคิดถึงคุณเลย คุณก็อยู่... บางวันผมคิดว่าผมจะไม่ได้เจอคุณ... คุณก็โผล่มาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว

เพื่อนผมหลายๆคนเชื่อว่า ผมเป็นคนที่มีความรัก แบบที่ต้องอยู่ด้วยกันแบบตลอดเวลา ไม่รู้ทำไมถึงคิดกันแบบนั้น ผมก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ผมว่ามันไม่ใช่...นะ จริงๆแล้วผมออกจะเป็นคนที่รักอิสระมากๆ เรื่องส่วนตัว คือเรื่องส่วนตัวจริงๆ เรื่องบางเรื่องก็ห้ามแตะต้องเลย...

ผมคิดว่าการที่เราจะคบกับใครสักคน ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม เราควรจะคบกับตัวตนที่เขาเป็น ไม่ใช่คบกับสิ่งที่เราเห็นว่าเขาเป็น คนเราส่วนใหญ่มักจะสร้างภาพในตอนแรกๆที่รู้จักกัน ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม แต่ในการคบกันในฐานะ คนพิเศษ สำหรับผมแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องอันตรายมากๆ

ผมรู้สึกดีกับ คุณ มากๆ ก็ตรงที่ คุณเป็นตัวของตัวเองสุดๆ ประมาณว่า...ฉันเป็นของฉันอย่างนี้ใครจะทำไม(+หน้าตากวนประสาทอีกเล็กน้อย) แต่คุณก็รู้กาลเทศะ รู้ว่าใคร... ตอนไหน... เมื่อไหร่... แม้ว่าบางทีคุณจะทำอะไรไม่ถูกไม่ควรบ้าง ผมว่ามันก็เป็นธรรมดาของคนปกตินะ ที่ไม่มีใครดีพร้อมไปซะทุกอย่าง คนทุกคนมีข้อดีและข้อเสียปนๆกันไป ผมชอบคุณ เพราะผมรู้สึกว่า ข้อเสียของคุณเป็นเรื่องเล็กๆสำหรับผม และพอผมมาคิดดูอีกที เรื่องนั้นมันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผม เพราะมันสื่อถึงหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง มันก็เหมือนกับสิ่งที่ช่วยชะลอ ความรู้สึกผมที่มีต่อคุณ

ผมรู้สึกดีจริงๆที่คุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับผม และตัวผมเองก็ไม่ได้ผลีผลามชอบคุณ และแสดงออกแบบเต็มที่ เพราะเวลานี้มันก็เหมือนเวลาที่ผมดูคุณอยู่ ซึ่งใช้เวลาดูค่อนข้างนาน(กว่าปกติ) ให้คุณแสดงออกแบบเต็มๆ ให้ผมมีโอกาสที่จะรู้จักคุณในสิ่งที่คุณเป็นจริงๆ ให้มีที่ว่างที่เราจะได้รู้จักในตัวตนจริงๆของกันและกันจริง แบบไม่ต้องมีเงื่อนไขมาผูกมัดกันและกัน

ถึงวันนี้... ผมจะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่ผมก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่า ความรู้สึกที่มีต่อคุณ มันมากมายจริงๆ และตอนนี้ก็ไม่ได้มองคนอื่นอีกนอกจากคุณ ในใจก็มีแค่คุณคนเดียว ถ้าคุณรู้สึกเหมือนกันผมคงเป็นคนที่โชคดีมากๆผมเชื่อ...นะ ว่าคนเราถ้าเกิดมาเพื่อเป็นของกันและกันแล้ว ก็ต้องได้คู่กันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ถ้าหัวใจยังผูกพันกันอยู่... ไม่ต้องมีคำพูดอะไรมากมาย...ยังไง คุณก็จะอยู่กับผม

แต่ถ้ามันไม่ใช่.. ไม่ว่าจะทำยังไง หัวใจก็เจ็บปวดอยู่ดี

ผมอาจจะคิดอะไรง่ายๆ บางทีอาจจะง่ายเกินไป จนทำให้สิ่งดีๆหลุดลอยไป แต่ผมว่า...คนที่จะอยู่กับผม เราอาจจะมีส่วนเหมือนหรือต่างกัน มากบ้าง น้อยบ้าง แต่มันจะต้องเป็นส่วนผสมที่ลงตัว ที่เราสองคน... มีความสุขอยู่กับมัน สิ่งนั้นจะทำให้เราอยู่ด้วยกันได้นานเท่านาน อาจจะตราบชั่วชีวิตของเรา ต่อไปจนถึงภพหน้า ถ้าหากผมจะแต่งงานกับใครสักคน ผมจะเลือกที่จะอยู่กับคนที่ผมรัก...ไม่ใช่เพราะ..เธอเป็นคนดี ไม่ใช่เพราะ..เหตุผล แต่เพียงเพราะ..เรารักกัน ไม่รู้ว่าชีวิตนี้..จะได้พบคนคนนั้นมั้ย.. แต่หากผมจะต้องใช้ชีวิตทั้งชีวิต เพื่อรอคอย...ใครคนนั้น ผมก็จะรอ...แต่ผมจะหาอะไรทำให้ชีวิตคุ้มค่า เพื่อรอคุณนะ ไม่ได้รอเฉยๆ :)

ไม่รู้ว่า คุณ... จะใช่คนนั้นของผมมั้ย เวลาคงเป็นเครื่องพิสูจน์เอง ตอนนี้ที่คุณและผมกำลังไล่ล่าความฝัน แม้ว่าเราสองคนจะมีความฝันที่แตกต่าง อยู่บนคนละเส้นทางที่แตกต่างกันมาก มากจริงๆแต่ในสิ่งที่ต้องเผชิญอยู่ในขณะนี้ สิ่งที่ผมและคุณต้องใช้เหมือนๆกัน ก็คงเป็น กำลังใจ ซึ่งผมมีให้คุณเสมอ และผมอยากให้คุณรู้ว่า คุณเป็นแรงบันดาลใจให้ผม ในวันนี้ที่คุณก้าวแซงหน้าผมไป 2 ช่วงตัวมันทำให้ผมรู้สึกว่า คุณชักจะไกลจากผมมากไปนิดนึงแล้ว เมื่อคุณอยากจะเป็น ดวงดาวบนฟากฟ้า และ ผมเป็นได้แค่ คนธรรมดา ที่กำลังเดินตามฝัน มันทำให้ผมต้องก้าวเร็วขึ้น มุ่งมั่นมากขึ้น และ เมื่อผมคิดจะเป็นคนของคุณ ผมก็จะต้องดีเพียงพอสำหรับคุณ

ทำมันให้เต็มที่นะครับ สุดๆที่คุณทำได้ ผมอยู่ตรงนี้ คอยเชียร์และให้กำลังใจคุณเสมอ ขอให้คุณ ได้เป็น ดวงดาวบนฟากฟ้า อย่างที่คุณฝันเอาไว้

*** อยากให้คุณได้อ่านจัง ***

รู้บ้างไหม Crescendo

ทำให้คืนที่มืดมน สดใส สว่าง ไม่รู้เพราะ.เหตุใด

เธอมาทำให้หัวใจหวั่นไหว เธอมาเติมรักให้เต็มดวงใจ

ทำให้ใครต้องคิดถึงเธอ อย่างนี้ทุกคืน อย่างนี้ทุกวัน

อยากจะรู้ ว่าเธอทำอย่างนี้ได้ยังไง เหมือนมี.มนต์ดลใจ

สะกดฉัน...ให้อยู่ในความฝัน...แม้ยามตื่น

ฉันก็ไม่อาจฝืน.ห้ามใจไม่ให้รักเธอ

แม้เธอไม่ตั้งใจ แต่โลกนี้ก็สดใสเพราะมีเธอ

รู้บ้างมั้ย ว่าเธอทำ ให้คืนวัน มันช่างมีความหมาย

รู้บ้างมั้ย ว่ามีใครที่เธอทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป

ให้ฉันได้เข้าใจ ว่ารักนั้นเป็นอย่างไร ฉันขอบใจเธอ

เธอมาเติมดวงตะวันยามเช้า เธอมาทำให้สายลมบางเบา

ทำให้โลกที่มันว่างเปล่า ไม่เหมือนวันเก่า ไม่เหงาอีกต่อไป

เธอมาทำให้ฉันร้องเพลงรัก เธอมาทำให้หัวใจโบยบิน

ทำให้ฉันนั้น จะได้ยินแต่ เสียงหัวใจบอกว่ารักเธอ

เหมือนว่าทุกสิ่ง เหมือนว่าทุกอย่างในวันนี้

ที่ดูสวยงามเหลือเกิน เกิดขึ้น ทันใด เมื่ออยู่ใกล้เธอ

ด้วยความพยายามมากๆ + ความมั่วชาวบ้านไปเรื่อยๆ ก็หาเพลงมาให้ฟังกันได้แล้ว